روزگار پيرى و مرگ نبودند . آيا آنان ، كه در اوج رونق جوانى هستند ، جز پيرى و خميدگى چه انتظارى دارند يا كسى كه در عين تندرستى است چشم به راه چه تواند بود جز بيمارى و ناتوانى آيا آنان ، كه هنوز زنده و برجاىاند در انديشهء مرگ و نيستى نيستند زمان جدايى و دورى فرا رسيده است . از اضطراب ، لرزه بر تن افتاده ، دردها شدت گرفته و از بسيارى اندوه ، آب دهان در گلو گره شده و چشم در طلب فريادرسى به اطراف مىنگرد ، مگر ، از فرزندان يا خويشاوندان و عزيزان و همسران يكى دست فرا كند . آيا هيچيك از خويشاوندان را رسد كه دفع مرگ كنند آيا نوحه گران با فرياد و شيون خود گرهى از اين كار توانند گشود در حالى كه ، آدمى گروگان محلَّهء مردگان است و تنها در تنگناى گور خفته است . حشرات و گزندگان ، پوست تنش را بر دريده‌اند و آن پيكرى كه تا چندى پيش زنده و شاداب بود ، اكنون پوسيده شده و وزش بادها نشانش را برانداخته و دست حوادث روزگار خاك او بر باد داده . آرى ، بدنهاى تازه و لطيف ، دگرگون گشته و آن استخوانهاى نيرومند پوسيده شده و جانها در گرو بار گران گناهان گرفتار مانده‌اند . آن خبرهاى غيبى ، كه شنيده بودند ، به يقين ديده‌اند . از ايشان نمىخواهند كه بر اعمال نيك خود بيفزايند و راهى براى گذشتن از لغزشها و خطاهايشان نمىيابند . آيا شما ، زندگان ، پسران يا پدران آن قوم نيستيد يا برادران و خويشان ايشان ، كه از شيوه‌هاى آنان پيروى مىكنيد و بر مركب آنان سوار مىشويد و به راه آنان مىرويد . پس دلهاى مردم سخت گرديده و به نصيب و حصّهء خود نرسيده‌اند . غافل از هدايت و رستگارى راه مىپيماييد ولى ، نه در راهى كه بايد . گويى كه احكام دين جامه اى است كه براى قامت ديگران بريده شده و معنى رستگارى جز گرد آوردن متاع و خواستهء اين جهانى نيست . بدانيد ، كه بر صراط گذر خواهيد كرد و صراط ، گذرگاهى است لغزنده . از آن لغزشها ، وحشتها زايد و ، وحشت از پس وحشت پديد آيد . پس اى بندگان خدا از خدا بترسيد چونان خردمندى كه انديشهء معاد ، قلب او را تسخير كرده و بيم از عذاب ، پيكرش را رنجور داشته و شب زنده داريها آن خواب اندك را هم از او ربوده است و اميد رحمت پروردگار در گرماگرم روز تشنه اش داشته و پارساييش از شهوات دور داشته و ذكر خدا زبانش را به جنبش در آورده و ، تا از خشم او در امان ماند ، در پس سپر خوف از او پنهان گشته . از هر انديشه كه از راه روشن الهيش باز دارد ، دورى گزيده